چگونه عکسهای بهتری بگیریم

4. بسیاری از عکاسان حرفهای، 99 درصد اوقات از حالت “تقدم دیافراگم” یا همان Aperture-Priority mode دوربین خود استفاده میکنند. در واقع در هنگام قرارگیری در محیطهای کم نور، به صورت دستی میزان گشودگی دیافراگم را بر روی کمترین مقدار قرار میدهند. در هنگام استفاده از این مود شما به دوربین این دستور را میدهید که میزان گشودگی دیافراگم میبایست چقدر باشد. حرف f نمایانگر میزان گشودگی دیافراگم میباشد (برای مثال f/3.5). با انتخاب میزان گشودگی دیافراگم، دوربین شما به طور خودکار دو شاخصه دیگر عکاسی یعنی ISO و سرعت شاتر را به شکلی مناسب انتخاب خواهد کرد تا تصاویر ثبت شده دارای نوردهی مناسبی باشند. بنابراین ابتدا دوربین خود را بر روی مود تقدم دیافراگم قرار داده و سپس مقدار آن را بر روی کمترین میزان ممکن تنظیم نمایید.

5. حالت نورسنجی یا همان metering دوربین خود را (در دوربینهای شرکت نیکون) بر روی “Matrix” یا (بر روی دوربینهای شرکت کنون) “Evaluative” قرار دهید. با انتخاب این گزینه نورسنجی و نوردهی تصویر بر اساس تمامی کادر تصویر تنظیم خواهد شد. در واقع دوربین تمامی صحنه مورد نظر را بررسی خواهد کرد و با توجه به آن میزان سرعت شاتر صحیح دوربین را انتخاب خواهد کرد.

6. بعد از آن که حالت نورسنجی دوربین خود را تنظیم کردید و از طرفی قانون لنز و سرعت شاتر را نیز بر روی آن اعمال کردید، میتوانید دوربین خود را به سمت سوژه مورد نظر خود نشانه رفته و کلید شاتر دستگاه را تا بخش میانه فشرده دهید. با انجام این کار، سرعت شاتر دوربین بر اساس میزان نوردهی و شرایط مختلف سوژه و صحنه توسط دوربین و پردازشگر آن تنظیم شده و در بخش پایینی منظرهیاب به نمایش گذاشته خواهد شد. اگر سرعت شاتر به نمایش در آمده عدد 1/100 یا بیشتر از آن بود، میتوانید عکس خود را به ثبت برسانید. یک یا دو عکس از سوژه مورد نظر خود گرفته و سپس به آنها نگاهی بیندازید. ببینید اثری زا تاری در تصویرتان وجود دارد یا نه. عکاسان حرفهای معمولا تصاویر خود را با بزرگنمایی 100 درصد در نمایشگر گوشی خود بازبینی میکنند تا اثری از تاری در بخش فوکوس آن وجود نداشته باشد. اگر سرعت شاتر انتخاب شده کمتر از 1/100 ثانیه بود، این به آن معناست که میزان نور محیط شما برای عکاسی از سوژه مزبور کافی نمیباشد. اگر در یک محیط بسته همانند اتاق خود قرار دارید، پردهها را کنار زده و پنجره را باز کنید تا نور کافی به داخل اتاق بیاید. با استفاده از این ترفند ساده یعنی رساندن نور بیشتر به سوژه، سرعت شاتر دوربین در حالت خودکار افزایش خواهد یافت.

7. اگر هنوز هم تصاویر ثبت شده توسط دوربین شما تار هستند سعی کنید دوربین خود را ثابت نگه داشته و بدون هیچ گونه لرزشی دوباره یک عکس بگیرید. اگر با استفاده از این ترفند نتوانستید تصاویر شارپی را به ثبت برسانید این بار سعی کنید در بخش تنظیمات “Auto-ISO”، میزان حداقل سرعت شاتر دوربین خود را افزایش دهید. اگر دوربین شما به قابلیت “Auto-ISO” مجهز نمیباشد میتوانید میزان حساسیت سنسور دوربین (ISO) را به 800 و یا حتی 1600 برسانید. از این رو به طور خودکار میزان سرعت شاتر دوربین افزایش خواهد یافت.

8. وقتی که دوربین بر روی سه پایه قرار نداشته و به اصطلاح با دست در حال عکاسی میباشید، شاخصههای میزان سرعت شاتر و میزان تار شدن تصاویر، ارتباط عکس با هم خواهند داشت. در حقیقت اگر میزان سرعت شاتر افزایش یابد، به دلیل لرزش دست میزان تار شدن تصویر افزایش چشمگیر خواهد داشت. در واقع سرعتهای شاتر کم (زیر 1/250 ثانیه) باعث افزایش میزان تاری و سافتنس میشوند. اما این موضوع به چه دلیل رخ می دهد؟ دلیل را در اختلاف سه پایه و هنگامی که دوربین را در دست دارید باید جست. در حقیقت هنگام در دست نگه داشتن دوربین و عکاسی در این حالت، تکنیکهای درست گرفتن دوربین، ایستادن و همچنین نفس کشیدن تاثیر بسیار فراوانی در وضوح نهایی تصویر خواهند داشت. برای مثال فکر کنید که در حال تیراندازی به یک سوژه در نقش یک تکتیرانداز هستید. شما تنها یک بار فرصت شلیک به سوژه خود را خواهید داشت زیرا دفعه بعد ممکن است آن لحظه تکرار نشود و سوژه مورد نظر در شرایط آرمانی شما قرار نگیرد. به همین منظور ابتدا میبایست دوربین خود را ثابت و بدون هیچ گونه لرزشی نگه دارید. در تیراندازی معمولا قنداق تفنگ را به صورت خیلی نزدیک در کنار شانه خود قرار میدهند. این تکنیک در عکاسی نیز مفید و کارا خواهد بود. مخصوصا زمانی که قرار است از سرعتهای پایین شاتر دوربین خود استفاده نمایید. تفاوت در اینجاست که بجای ماشه تفنگ، میبایست کلید شاتر دوربین خود را بفشارید. از طرفی تکنیکهایی دیگری نیز وجود دارد. برای مثال در این شرایط میبایست پای راست خود را جلو داده و وزن بدنه خود را بین دو پای خود قرار دهید. مسلما این تکنیکها در تولید تصاویر شارپ و واضحتر بسیار کارا خواهند بود. پس بهتر است این دفعه از این تکنیکها استفاده کرده و نتیجه کار را ملاحظه نمایید. تنها تفاوت دوربین با یک تفنگ در این است که در دوربین میبایست سرعت شاتر تنظیم شود. حال آن که این مورد در یک تفنگ فعلا قابل اعمال نمیباشد.

9. یاد بگیرید که چطور میتوان بهتر فوکوس کرد و از طرفی مشکلات فوکوس دوربین خود را بشناسید. این موضوع بسیار مهم و حیاتی میباشد. زیرا به طور مستقیم بر روی میزان شارپنس و وضوح تصاویر تاثیر خواهد گذاشت.

در مورد مشکلات مربوط به فوکوس ابتدا باید بدانید که تفاوت میان لرزش دوربین، تاری ناشی از حرکت و تاری ناشی از فوکوس ناقص چیست؟ زمانی که سوژه موردنظر شما تار بوده و در کنار آن بخش پشتی یا پسزمینه تصویر و یا حتی بخشی که به عنوان سوژه خود در نظر نداشتهاید، واضح باشد، این از جمله مشکلات فوکوس خودکار بهحساب میآید؛ اما اگر کل تصویر تار باشد یا از طرفی هیچ بخش از صحنه به طور مناسبی شارپ نباشد، این به آن معناست که دوربین شما در هنگام عکاسی و سرعت پایین شاتر لرزش داشته است و شما از تکنیکهای لازم به منظور ثابت نگهداشتن دوربین به خوبی استفاده نکردهاید؛ اما در هر حال اگر از مشکل اول یعنی فوکوس ناقص رنج میبرید، پیشنهاد میشود راههای زیر را امتحان نمایید:
– کمبود نور یکی از مشکلات بزرگ مربوط به عملیات سیستم فوکوس خودکار یک دوربین به حساب میآید. در حقیقت مکانیسم فوکوس خودکار در دوربینهای امروزی بر اساس نور محیط است؛ بنابراین سعی کنید در هنگام عکاسی در محیط کم نور، نور بیشتری به سوژه خود برسانید. البته این موضوع خود دارای تکنیکهای بسیار زیاد و ترفندهای جالبی است که از پرداختن به آن در این مقاله صرفنظر خواهیم کرد.
– همانطور که احتمالاً میدانید نقاط فوکوس میانی دوربین، دقیقترین در نوع خود میباشند. اگر از مشکلات مربوط به نقاط فوکوس کناری و حاشیهای دوربین خود رنج میبرید میتوانید از حالت فوکوس خودکار میانی دوربین خود استفاده نمایید. از طرفی بسیاری از دوربینها دارای کلید فیزیکی مجزا به منظور کنترل فوکوس دوربین میباشند. در واقع به جای شاتر میتوانید از این کلید به منظور فوکوس استفاده نمایید. در حقیقت بسیاری از عکاسان حرفهای با کلیدی مخصوصی که زیر انگشت شست آنها وجود دارد فوکوس کرده و سپس با انگشت اشاره کلید شاتر را فشرده و عکس میگیرند. با استفاده از این ترفند، میتوانید فوکوس دقیقتری بر روی سوژه موردنظر خود داشته باشید. با استفاده از این کلید خاص، میزان لرزش نیز تا حدی کاهش پیدا خواهد کرد. اگر دوربین شما به این چنین قابلیتی مجهز است میتوانید آن را فعال کنید و البته به طور خاص در شرایط نوری ضعیف از آن استفاده نمایید؛ اما در هر صورت اگر بخواهید ساده و راحتتر عکاسی نمایید و تصاویر را با سرعت بیشتری ثبت نمایید، مسلماً استفاده از کلید شاتر به عنوان فوکوس و عکاسی بسیار کاربردیتر خواهد بود.
– سیستم فوکوس خودکار دوربین بر اساس میزان نسبت کنتراست تصویر سوژه و محیط اطراف کار میکند. برای مثال اگر بخواهید بر روی یک دیوار کاملاً سفید فوکوس کنید، مطمئناً این کار توسط دوربین شما انجام نخواهد شد؛ زیرا دوربین شما هیچ اختلاف کنتراستی در تصویر مزبور مشاهده نمیکند و آن را تشخیص نمیدهد؛ اما در طرف دیگر ماجرا اگر یک جسم سیاه را در مقابل یک دیوار سفید قرار داده و نقطه فوکوس خود را در لبه جسم سیاه قرار دهید، به سریعترین شکل ممکن پروسه فوکوس خودکار انجام خواهد گرفت؛ زیرا بیشترین میزان اختلاف نسبت کنتراست تصویر را در این بخش داریم؛ بنابراین پیشنهاد میشود نقطه فوکوس مربعی شکل دوربین خود را بر روی لبه سوژه مورد نظر و یا بخشهایی که دارای بیشترین میزان کنتراست تصویر هستند قرار دهید. لبه کناری جسم سوژهها، خطهایی که دارای رنگهای مختلفی هستند، شماره و یا حروف پرینت شده بر روی سوژهها و دیگر موارد این چنینی از جمله بهترین نمونهها به منظور اعمال فوکوس خودکار میباشند.
– چندین بار بر روی سوژه مورد نظر خود فوکوس کنید تا بتوانید آن را در منظرهیاب دوربین خود واضح ببینید. برای این منظور نیاز به یک منظرهیاب مناسب و از طرفی دید خوب خواهید داشت. بعضی از دوربینهای DSLR سطح مبتدی دارای منظرهیاب کوچکی میباشند که دیدن تصاویر در داخل آن به منظور تشخیص درستی فوکوس اعمال شده کمی سخت به نظر میرسد. متأسفانه هیچ راهی به منظور حل کردن این مشکل وجود ندارد؛ بنابراین میبایست چندین عکس را پشت سر هم از سوژه مورد نظر خود گرفته و از طرفی در این حین به صورت ممتد در حل فوکوس کردن نیز باشید. سپس عکسهای ثبت شده را در نمایشگر دوربین خود مشاهده نمایید.

- - , .
.